Pismo Parafialne "Jego Serce"

Jego Serce 06 2019

data dodania: sobota, 03.08.2019

Spis treści numeru 6. 2019:

1.Rok 1979... - słowo ks. proboszcza

2.Warszawa, 2 - 3 czerwca 1979 r. Homilia wygłoszona na Pl. Zwycięstwa - Lidia Kawa 

3.Ballada o pierwszej pielgrzymce - Daniel Galas

4.Gniezno, 3 czerwca 1979 r. - Krzysztof Łopusiewicz

5.Częstochowa - Jasna Góra, 4 - 6 czerwca 1979 r. - Renata Lisek

6.Kalwaria Zebrzydowska, 7 czerwca 1979 r. - Joanna Uramowska

7.Oświęcim, 7 czerwca 1979 r. Milcząca homilia - Sylwia Liberkowska - Lange

8.Wadowice, 7 czerwca 1979. Moje miasto... - Michał Jarosz

9.Nowy Targ, 8 czerwca 1979 r. - Karolina Sokołowska

10.Plakat z półkolonii letnich 2019

11.Kraków, 8 - 10 czerwca 1979 r. Jan Paweł II o otwartości - Wojciech Budzisz

12.Bierzmowanie - 22.06.2019

13.Rajd Patriotyczny - szlakiem Powstania Wielkopolskiego

14.Miejsce pamięci Sł. Bożego K. Hołogi w szpitalu

15.Półkolonie z Arką Noego 1 - 5.07.2019 - Elżbieta Dzierżyńska

16. Wizyta s. Augustyny (Dominikanki) z Broniszewic 

17.Warto przeczytać - czy wiedzą państwo... z CitizenGO

18.Warto przeczytać - LGBT na plecach polityków

19.Rekolekcje przed odpustem NSPJ - 22 - 26 czerwca 2019

20.Odpust parafialny ku czci NSPJ 2019

21.Kronika parafialna

22.Boże Ciało 2019 w obiektywie.

Słowo Proboszcza:

Rok 1979 ...
Kochani Parafianie!

Gdy był rok 1979 miałem … lat. Może połowa nas już wtedy żyła? A ilu z nas pamięta te wydarzenia z pierwszej pielgrzymki do naszej Ojczyzny pp. Jana Pawła II? Dokładnie od 2 do 10 czerwca 1979 roku: 8 miast, 9 dni i ogromny entuzjazm Polaków, mogących wyjść na ulice (ale nie na pochód pierwszomajowy), bez przymusu na spotkanie modlitewne z pierwszym papieżem Polakiem. I przerażenie ówczesnych władz komunistycznych, które robiły wszystko, aby najpierw do przyjazdu papieża nie doszło, następnie, aby do wielu miejsc papież nie dojechał i żeby nie wszyscy mogli uczestniczyć w tych modlitewnych spotkaniach. Tak, to się dzisiaj młodym wydaje nie z tego świata, ale właśnie w takiej Polsce wtedy mieszkaliśmy – zniewolonej komunizmem, gdzie władza od czterdziestu lat próbowała odebrać Narodowi korzenie Chrystusowe i zbudować Państwo bez Boga i bez Kościoła. Dlatego do roku pamiętnej pielgrzymki papieża władza ludowa generalnie nie wydawała zgody na nowe kościoły! Proszę sobie przypomnieć (wyobrazić), że w ówczesnej publicznej telewizji i w radio nie było żadnego programu katolickiego, nie było żadnej transmitowanej Mszy św. Nie było coniedzielnej transmisji Anioł Pański z Watykanu. Jedynym źródłem informacji były: Głos Ameryki i Radio Wolna Europa – nieustannie zakłócane. A do wyboru papieża Polaka klerycy wcielani byli do wojska (choć byli studentami), do wybranych jednostek, w których byli specjalnie indoktrynowani, przeciwko papieżowi i biskupom. Nawet próbowano ich wciągnąć do tajnej służby. Ilu wtedy udało się zwerbować i zostali później księżmi, służąc Bogu i władzy ludowej? A ilu odeszło z Seminarium, choć miało powołanie? Tego już się nie dowiemy. Tomasz Sekielski ani Wojciech Smarzowski nie zrobi o tym filmu, a szkoda, bo nie wszyscy mieli wiarę i odwagę kleryka Jerzego Popiełuszki, późniejszego błogosławionego księdza.
Wielu wnikliwych obserwatorów życia społecznego i politycznego, uznaje rok 1979 i pierwszą papieską pielgrzymkę do Ojczyzny, wydarzeniem przełomowym dla Polski, Europy i świata. Nie pozostały bez echa słynne słowa papieża z placu Zwycięstwa: Niech zstąpi Duch Twój! I odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi! Duch Święty prawdziwie zstąpił nie tylko na ziemię polską, ale przede wszystkim do serc Polaków, którzy uwierzyli, że mogą być na nowo wolni w zniewolonym kraju. A odnawiając w sobie wolność dzieci Bożych, mogą wziąć w swoje ręce losy Polski wg klucza Bożych Przykazań! I śmiem twierdzić, że to nie zburzenie Muru Berlińskiego spowodowało upadek bloku sowieckiego, ale ta pamiętna pielgrzymka, która pozwoliła uwierzyć, że wiele zależy tylko i wyłącznie od nas i że Boża Opatrzność daje nam kolejną szansę budowania wolnej Ojczyzny i Europy. Warto sięgnąć do tekstów papieża Polaka, które nam pozostawił, a które są wciąż szalenie aktualne. Dzisiaj mamy je nie tylkow wersji drukowanej, ale także możemy ich posłuchać w nagraniach archiwalnych, jadąc chociażby samochodem. Zachęcam więc do lektury przemówień papieskich na czas wakacji. Nie będziemy tego żałować, czy to będąc w górach, czy nad morzem… czy na polskiej ziemi, czy w kurortach zagranicznych. Świetnie byłoby następnie zrobić spotkania dyskusyjne w gronie rodzinnym czy swoich bliskich, aby przesłanie papieża Polaka umocniło się w naszych sercach i umysłach, abyśmy na nowo otworzyli się na Ducha Świętego, który chce nas powtórnie otworzyć na Swoją Moc, aby zmieniać oblicze tej ziemi, polskiej ziemi, ale nie tylko…
Czterdzieści lat temu zapoczątkowany został proces przemiany, który trwał przez wiele lat, przez czas Solidarności, stanu wojennego i kolejnych papieskich pielgrzymek do Ojczyzny. Tak tworzyła się najnowsza historia Polski, w której my też uczestniczymy. Polska roku 2019 zawdzięcza swój dzisiejszy kształt tamtemu wydarzeniu, tamtym słowom wypowiedzianym przez papieża Polaka i tamtemu uniesieniu Polaków, którzy wyszli z domów nie na pochód pierwszomajowy, tylko na spotkanie z ojcem świętym. Nie byłoby dzisiejszej wolnej Ojczyzny bez świadectwa wiary pp. Jana Pawła II, bez jego prorockiej posługi wśród nas w roku 1979! Warto o tym pamiętać, zwłaszcza dzisiaj, kiedy znów próbuje się nam wmówić, że nie potrzebujemy Chrystusa i Jego Kościoła, że nie są nam potrzebni kapłani, a świątynie najlepiej zamienić na puby, restauracje lub muzea (tak jak to uczyniono w Europie Zachodniej). Tak więc mamy się czego trzymać: roku 1979 i tamtej pielgrzymki Polaka, papieża znad Wisły, który przyjechał do swojej owczarni, aby ją karmić Słowem i Ciałem Jezusa. To Słowo chcemy teraz po czterdziestu latach pozbierać i nim się posilić, aby budować naszą Ojczyznę: wolną, silną i piękną, taką jaką nam kreślił święty papież Jan Paweł II.

Na czas wakacji z Panem Bogiem
– z serca błogosławię.
ks. Tomasz Sobolewski – proboszcz

Jego Serce 05 2019

data dodania: poniedziałek, 03.06.2019

z I Komunii św. i Białego Tygodnia, z rekolekcji i odpustu w Sątopach. Znajduje się także program rekolekcji przed odpustem i letnich koncertów kameralno - organowych. 

Spis artykułów numeru czerwcowego Jego Serca:

1. Krwi Chrystusa, zwyciężająca złe duchy - wstępniak ks. proboszcza Tomasz Sobolewskiego 

2. Ofiary Starego i Nowego Testamentu - ks. Sławomir Kaźmierczak

3. Krwi Chrystusa, zapłato naszego zbawienia - Wojciech Budzisz

4. Krwi Chrytsusa, która w Eucharystii poisz i oczyszczasz dusze - Romuald Pigla

5. Krwi Chrystusa, zdroju miłosierdzia - Lidia Kawa

6. Krwi Chrystusa, męstwo męcenników - Joanna Uramowska

7. Krwi Chrystusa, brocząca spod korony cierniowej i tryskająca przy biczowaniu - Paweł Kaszczyński

8. Krwi Chrystusa, otucho umierających - Karolina Sokołowska 

9. Ballada o Najświętszej Krwi - Daniel Galas

10. Cud Eucharystyczny w Sokółce - Renata Lisek

11. Totus Tuus Maria - modlitwa za kapłanów - Adrian Pakuła

12. I Komunia św. 18.05.2019 - kazanie

13. I Komunia św. - uroczysty dzień Komunii św. - świadectwa dzieci - Karolina Sokołowska

14. I Komuni św. - kiedy śmieje się dziecko, śmieje się cały świat - fotoreportaż, także na wesoło

15. I Komunia św. - pielgrzymka do Rokitna

16. I Komunia św. - rajd rowerowy do Glinna

17. Powitanie Matki Bożej w naszej Archidiecezji

18. Media cyfrowe w rodzinie - Janusz Wardak

19. Rekolekcje szkolne w Sątopach

20. II pielgrzymka rowerowa do Sątop - Małgorzta Pajchrowska

21. Odpust ku czci św. Andrzeja Boboli w Sątopach

22. Warto przeczytać - Centrum Życia i Rodziny

23. Rekolekcje parafialne przed odpustem

24. Kronika parafialna

25. Nowotomyskie letnie koncerty organowe - program 

Krwi Chrystusa, zwyciężająca złe duchy...
Kochani Parafianie!

Wielki Ingres Maryi w naszej Archidiecezji rozpoczęty! Potrwa aż do 26 września 2020 r. W naszej parafii gościć będziemy Matkę Bożą 3 kwietnia przyszłego roku. 15 września, przez całą niedzielę słuchać będziemy świadectw o ofiarowaniu swojego życia Matce Bożej, a następnie przez cztery tygodnie bedzie możliwość uczestniczenia w Maryjnych katechezach, które zaproszą do 33. dniowych indywidualnych rekolekcji.
I wreszcie w niedzielę 10 listopada nastąpi uroczyste przyjecie aktu oddania się Matce Bożej przez naszych parafian. Ile osób podejmie ten akt wiary? Ile osób w sposób bardzo osobisty zaprosi Matkę Bożą na drogę ku świętości i większej doskonałości? Tego dzisiaj nie wiemy, ale mamy nadzieję, że Duch Święty poruszy i tym razem nasze serca, aby w tym była jeszcze większa chwała Boża, także dla nszej parafii.
Duch Święty jest nam wszystkim potrzebny, zwłaszcza kiedy zły duch próbuje osłabiać moc duszpasterską Kościoła. W ostatnim roku w katolickiej Polsce wyprodukowano dwa filmy, które ukazują różne słabości i grzechy duszpasterzy. To filmy: Kler i Tylko nie mów nikomu. Czy są one z pozycji ludzi, którym chodzi o dobro Kościoła? Mam wątpliwości, ale na pewno pokazują zjawiska, które dotyczą pasterzy Kościoła. Na szczęście nie w większości, ale są powodem naszego bólu i potrzeby zadośćuczynienia. Trzeba pamiętać, że każdy grzech, zwłaszcza gorszący i dotykający dzieci i młodzież - szczególnie kapłana, jest powodem do potępienia. Jednak nie do opuszczania Kościoła i przekreślenia samego kapłaństwa i celibatu. Kto tak do tego podchodzi, nie rozumie dzieła odkupienia Chrystusa, który na krzyżu umarł za wszystkich grzeszników, także pedofilów, zabójców, cudzołożników, homoseksualistów i łamiących wszelkie prawo Boże! Umarł
i zmartwychwstał, otwierając także dla nich bramy Królestwa Bożego. I misją Kościoła jest przypominanie, że bramy Królestwa sa otwarte dla wszystkch, którzy tylko się nawrócą i przyjmą reguły Boże. Bo miłosierdzie Boże nie zna granic.
Dla wielu było szokiem, to co usłyszeli i zobaczyli w filmie Tylko nie mów nikomu, jak i później w czytanym w kościołach liście biskupów polskich na temat grzechu pedofilii wśród duchownych. Czy większym szokiem było milczenie hierarchów i pozostawienie ofiar samych sobie niż dowiedzenie się, że i duszpasterze mogą popełniać najohydniejsze grzechy równe innym zboczeńcom? Na pewno Kościół w Polsce podjął dzisiaj starania, aby prawda wyszła na jaw, i gorszące praktyki zostały należycie osądzone, nawet jeśli to dotyczy samych duszpasterzy. Czy to wystarczy, aby odzyskać pełne zaufanie do kapłaństwa?
I tu musimy dotknąć głebiej problemu pedofilii. Wg badań 3% problemu dotyczy duchownych. Do tych czynów dochodzi także w rodzinach, szczególnie patologicznych, ale nie tylko, w świecie sportu, wszędzie tam, gdzie dorośli zajmują się młodymi i gdzie powinno być pełne zaufanie do ich dojrzałości. Ale największy problem pedofilii wg sondaży jest u homoseksualistów. Tam jest największy procent zjawiska pedofilii. Jeżeli mamy skutecznie walczyć z pedofilią w naszym społeczeństwie i w naszej zachodniej cywilizacji, to trzeba przede wszystkim zahamować zalew pornografii. Dzisiaj do niej mają dostęp wszyscy, także dzieci. I niestety skutki tego są opłakane: problem z wejściem w dojrzałe związki małzeńskie, zachowanie wierności małżeńskiej, otwarcie się na życie ludzkie. A także ogromny egoizm, traktowanie osoby ludzkiej jako przedmiot własnego pożądania i szukania tylko przyjemności. A co najważniejsze to oglądanie pornografii przyczynia się do wzrostu agresywności i przemocy. Badanie z USA już z 1989 r. dowodziło, że spośród blisko dwóch tysięcy czterystu przestępstw seksualnych w 68% przypadków agresorzy ogładali filmy lub zdjęcia pornograficzne bezpośrednio przed wykorzystaniem ofiar. Seryjny morderca Ted Bundy wyznał, że zetknął się z pornografią w młodym wieku i przez cały czas z nią obcował! W 1998 r. FBI ujawniła, że 83% sadystów seksualnych, 61% seryjnych morderców, 90% pedofilów i 33% gwałcilieli gromadziło materiały pornograficzne.
Tak więc tutaj szukajmy żródła wszelkiej nieczystości i nie panowania nad własną seksualnością, co takze może w dalszej kolejności prowadzić do skandalu pedofilii. Trzeba zrobic wszystko, aby maksymalnie ograniczyć dostęp do pronografii. Na nowo też rozbudzić kulturę czystości przedmałżeńskiej, a także piękna ludzkiego ciała jako świątyni Ducha Świętego.
W tym numerze JS podejmujemy temat Najdroższej Krwi Chrystusa. Jak Boże Ciało jest rozwinięciem treści Wielkiego Czwartku, tak uroczystość Najdroższej Krwi Jezusa jest przedłużeniem Wielkiego Piątku. Od Soboru Watykańskiego II jest to jedna uroczystość i przypada zazwyczaj w czerwcu (w tym roku: 22). Nabożeństwo ku czci Krwi Pańskiej ma uzasadnienie w Piśmie świętym, gdzie wychwalana jest krew męczenników, a przede wszystkim krew Jezusa Chrystusa. Po raz pierwszy Pan Jezus przelał ją przy obrzezaniu. W Ewangelii według świętego Łukasza można znaleźć informację, że podczas modlitwy w Ogrodzie Oliwnym pot Jezusa był jak krople krwi (zob. Łk 22, 44). Nader obficie płynęła ona przy biczowaniu i koronowaniu cierniem, a także przy ukrzyżowaniu. Kiedy żołnierz przebił Jego bok, natychmiast wypłynęła krew i woda (J 19, 24). Z 24 wezwań litanii do Najdroższej Krwi Chrystusa wybraliśmy 6, aby je przybliżyć i pomóc w przeżywaniu Nabożeństw Czerwcowych. Następne czekają na opracowanie lub na osobistą refleksję, chociażby przy czwartkowej adoracji Najświętszego Sakramentu. Wierzymy, że Krew Chrystusa, zwycięża złe duchy, dla których nie będzie już miejsca w naszych sercach.

Na czas czerwcowych spotkań z Sercem Jezusa
– z serca błogosławię.
ks. Tomasz Sobolewski – proboszcz

Jego Serce 04 2019

data dodania: czwartek, 23.05.2019

Oto spis treści:

1.Drugi Ingres Maryi - wstępniak ks. proboszcza Tomasza Sobolewskiego

2.Peregrynacja Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej 1957 - 1982 - Lidia Kawa

3.Nawiedzenie Parafii przez kopię Obrazu MB Częstochowskiej - Barbara Szymańska

4.Między duchowością a pobożnością maryjną - ks. Marcin Cabaj

5.Nabożeństwa majowe - Krzysztof Łopusiewicz

6.Najbardziej tajemnicze wezwania w Litanii Loretańskiej - Sylwia Libeerkowska - Lange

7. Ballada Majowa - Daniel Galas

8.Zimni święci - Daniel Galas

9.Biblijny zielnik - Karolina Sokołowska

10.Chrześcijańska ekologia wg pp. Franciszka - Rajmund Pigla

11.Wystarczający dobry rodzic - to njalepszy rodzic. Poczucie winy u rodziców - Katarzyna Świderska

12.Najlepiej widzi się tylko sercem - Danuta Ford

13.Rekolekcje w Szkole Podstawowej nr 3 i Akademickiej Szkole Podstawowej - Katecheci

14.Stan techniczny budynku kościoła - odpowiedź na artykuł w lokalnej prasie - Przemysław Szymanowski

15.Przygotowanie do Bierzmowania - informacje dla kandydatów - ks. Sebastian Kaźmierczak

16.Z życia parafii w Sątopach - fotoreportaż z Triduum Paschalne

17.Kronika Parafialna

18.Fotoreportaż z Triduum Paschalnego

Drugi Ingres Maryi...
Kochani Parafianie!

Co łączy dwie daty: 7 listopada 1976 i 18 maja 2019 roku? Matka Boża w Ikonie Jasnogórskiej, rozpoczynająca Nawiedzenie w Archidiecezji Poznańskiej po 43. latach. To czas dwóch pokoleń. Żyją osoby, które dobrze pamiętają to wydarzenie i mają dzisiaj 60 – 70 lat. Ale dla większości katolików, będzie to pierwsze takie wydarzenie w swojej parafii. Myślę, że większość z nas była na Jasnej Górze, u Matki Bożej Częstochowskiej. Może jest jednak pewien procent wiernych, która nigdy tam nie była – w duchowej stolicy naszego Narodu! Kiedy w latach 1953 – 1956 kardynał Stefan Wyszyński opracowywał program duchowego przygotowania narodu do jubileuszu Tysiąclecia Chrztu Polski, nie wyobrażał sobie tego bez Matki Bożej. Istotną częścią tych przygotowań miał być Ingres Maryi w życie codzienne społeczeństwa. Sam prymas tak tłumaczył sens Nawiedzenia: W okresie Wielkiej Nowenny cały Naród powinien nawiedzić swoją Królową na Jasnej Górze, ale to jest niemożliwe w stu procentach. Zawsze ktoś nie będzie mógł pojechać do Częstochowy. Dlatego poprosimy Matkę Bożą, aby niejako zeszła ze swego Jasnogórskiego Tronu i odwiedziła wszystkie swoje dzieci, tam gdzie żyją, w ich parafiach. Nie mamy prawie filmów z pierwszego Nawiedzenia, są natomiast zdjęcia – pamiątki, które ukazują klimat tamtych dni i tygodni. Wielkie tłumy… kolejki przed konfesjonałami, masowe przystępowanie do Komunii św., pary żyjące tylko w związkach cywilnych zawierały śluby kościelne. Dochodziło do pojednania w zwaśnionych rodzinach i składano liczne deklaracje trzeźwościowe. Było to wielkie święto dla parafii: wiosek i miast. Trasy przejazdu obrazu były specjalnie przystrajane, budowane były powitalne bramy, przyozdabiano całe domy. Archidiecezja Poznańska te swoiste rekolekcje przeżywała przez 561 dni, w 605 świątyniach. To było niezwykłe działanie łaski Bożej, w Narodzie dotkniętym doświadczeniem ideologii marksistowsko-leninowskiej (inaczej: ateistycznej), na życie dzieci, młodzieży i rodzin. Żeby to sobie dobrze wyobrazić, to podobne uniesienia duchowe przeżywaliśmy w czasie papieskich pielgrzymek, które gromadziły już nie tysiące, ani dziesiątki tysięcy, ale miliony Polaków, na wspólnych Eucharystiach, Nabożeństwach i spotkaniach paraliturgicznych.
My kapłani, zadajemy sobie to pytanie, czy jest możliwe podobne przeżywanie Nawiedzenia w tym momencie historii zbawienia w Narodzie polskim? Czy będą pełne świątynie? Czy będą kolejki do konfesjonałów, zwłaszcza tych wiernych, którzy już dawno nie praktykowali? Czy dojdzie do zawierania związków sakramentalnych przez pary żyjące bez ślubu kościelnego? Czy będą składane deklaracje już nie tylko trzeźwościowe, ale także z uzależnień od narkotyków, pornografii, hazardu, czy pracoholizmu? Co trzeba zrobić, aby duchowe owoce Nawiedzenia były odpowiednie do działania Bożej łaski?
Jedną z propozycji do dobrego przygotowania i samego przeżycia Nawiedzenia jest odbycie rekolekcji z aktem oddania się Matce Bożej wg wzoru ukazanego przez św. Ludwika Grignion de Montfort, z jego Traktatu o doskonałym nabożeństwie do NMP. Święty Ludwik, we wspomnianym Traktacie zaleca, by akt oddania się Matce Bożej poprzedzony był 33. dniowym przygotowaniem. Pierwsza możliwość zakłada, że Misje lub rekolekcje odbywają się bezpośrednio przed przyjęciem obrazu MB Częstochowskiej, a następnie po Nawiedzeniu parafia przez 33 dni przygotowuje się do oddania swojego życia Matce Bożej. Druga możliwość zakłada Misje lub rekolekcje miesiąc przed Nawiedzeniem obrazu, a sam akt oddania złożony jest przez parafian w dniu pobytu obrazu w parafii. Niezależnie od tego, którą wersję podejmiemy, ważne jest przyjęcie pośrednictwa Maryi na drodze do Jezusa. Święty Ludwik Maria de Montfort mówił: Wszystko dla Jezusa przez Maryję. Warto pamiętać, iż święty Jan Paweł II, wielki orędownik modlitwy maryjnej, przejął z Traktatu hasło Totus Tuus, jako swą dewizę biskupią, a później papieską. Mam nadzieję, że te działania, które podejmiemy, każdy indywidualnie i razem jako wspólnota parafialna, będą nas uczyły prawdziwej pobożności Maryjnej, a Maryja stanie się dla nas i dla naszej parafii „Kołem ratunkowym”. Pierwszym krokiem w przededniu drugiego Ingresu Maryi w Archidiecezji, niech będzie zakup Traktatu o doskonałym nabożeństwie do NMP i przeczytanie go. Drugim krokiem niech będzie podjęcie postanowienia oddania się Matce Bożej w niewolę miłości, przy okazji Nawiedzenia obrazu w naszej parafii.
Chcemy w następnych numerach umieszczać wspomnienia z pierwszego nawiedzenia obrazu MB w naszym mieście. Kto więc ma pamiątki i wspomnienia z tamtych wydarzeń, niech da świadectwo działania Matki Bożej w jego życiu.

Na czas Majowych spotkań z Maryją
– z serca błogosławię.
ks. Tomasz Sobolewski – proboszcz

Jego Serce 03 2019

data dodania: sobota, 13.04.2019

1. Tryptyk nawróconego chrześcijanina - wstępniak ks. proboszcza

2. O kształtowaniu się sumienia - Katarzyna Świderska

3.Grzech lekki a grzech ciężki - Joanna Uramowska

4. Skutki grzechu - Karolina Sokołowska

5. Stan sumienia polskiego katolika - ks. Sebastian Kaźmierczak 

6. Współczesne metody kuszenia człowieka przez szatana - Krzysztof Łopusiewicz

7. Jak dobrze się spowiadać przynajmniej raz w roku - Rajmund Pigla

8. Spowiedź - dlaczego warto spowiadać się częściej niż raz w roku - Lidia Kawa

9. Tajemnica spowiedzi św. - Wojciech Budzisz

10. Tajemnica Bożego przebaczenia - ks. Marcin Cabaj

11. Rola kierownika duchowego w życiu chrześcijanina - Sylwia Liberkowska - Lange

12. Triduum Paschalne w pigułce - Bartłomiej Adamski 

13. Ballada o wolności - Daniel Galas 

14. Rekolekcje wielkopostne szkoły podstawowej nr 2 - Katechetki 

15. Miłość na warsztat - rekolekcje małżonków

16. Sprawozdanie z akcji Opatrunek na ratunek

17. Poczuj radość z pomagania - obchody Dnia Patrona w ZSZiL

18. Słowo o wychowaniu dzieci. Szczerość - Danuta Ford

19. Od urwisa do bohatera. Wychowanie duchowe, moralne i religijne chłopców - Katarzyna Świderska

20. Nowe nagłośnienie w kościele w Sątopach 

21. Ekstremalna Droga Krzyżowa - Konrad Karafa

22. Fotoreportaż

Tryptyk nawróconego chrześcijanina...
Kochani Parafianie!

Ciągle zaczynam od nowa, choć czasem w drodze upadam. Wciąż jednak słyszę te słowa; Kochać to znaczy powstawać. Myślę, że wielu z nas zna tę pieśń religijną śpiewaną na rekolekcjach, pielgrzymkach czy adoracjach. Przypomina ona podstawową prawdę chrześcijańską, że głównym powołaniem ucznia Chrystusa jest: powstawanie z grzechów. To nawrócenie rozpoczyna się od świadomości własnych grzechów. Jest takie mądre powiedzenie: Rzeczą ludzką jest upaść, rzeczą szatańską jest trwać w upadku, a rzeczą Boską jest powstać z niego! Chciałbym w ty moim słowie na miesiąc kwiecień, w przededniu największych wydarzeń liturgicznych roku kościelnego: Triduum Paschalnego i Świąt wielkiej Nocy, namalować Tryptyk nawróconego chrześcijanina.

Pierwsza część – lewe skrzydło: często słyszę przy spowiedzi ludzi starszych, mieszkających samotnie: proszę księdza, ja tak naprawdę nie mam się, z czego spowiadać, ja z nikim nie mieszkam, nigdzie już nie wychodzę… Tak szczerze powiedziawszy, ja takim ludziom bez grzechu zazdroszczę, bo ja tak nie umiem! Nie umiem przeżyć dnia bez grzechu! Oczywiście nie mówimy tutaj o grzechach ciężkich, ale lekkich – powszednich: źle o kimś pomyślałem, mówiłem niepotrzebnie o grzechach innych, zdenerwowałem się na inną osobę, odmówiłem szybko i niestarannie modlitwę itd. Dlatego wieczorem potrzebuję rachunku sumienia, w którym w prawdzie stojąc, mam za co przepraszać Miłosiernego Boga. I dobrze, że wiara pozwala ufać, że Bóg nieustannie przebacza… A tak na marginesie, czy nawet człowiek starszy nie grzeszy będąc tylko w domu? Czy łatwo przyjmuje starość, niepełnosprawność, samotność, mówiąc: że Panu Bogu tylko starość się nie udała?

Druga część – prawe skrzydło: czytałem to podczas zimowych wakacji: Biskup wybrała się z wizytacją duszpasterską do parafii położonej daleko w górach. Przy okazji zapytał proboszcza o jego życie duchowe: No, kiedy to ostatni raz ksiądz się spowiadał? Będzie chyba z pół roku – odpowiedział kapłan, lekko zmieszany. O! A dlaczego tak dawno? Nie może ksiądz spowiadać się częściej? – pouczał mocno wzburzony biskup. Droga do miasta zabiera mi pięć dni, więc udaję się tam tylko raz na jakiś czas – odparł proboszcz. Ale przecież można lecieć awionetką – odpowiedział biskup. Tylko widzi Wasza Ekscelencja, na grzechy lekkie to awionetka za droga, a na śmiertelne zbyt niebezpieczna – odpowiedział proboszcz. Można się nawet lekko uśmiechnąć, słuchając tej misyjnej historii, ale porusza ona ważną rzecz, mianowicie funkcjonowania sumienia i rozróżnienia grzechów. Znam osoby, które po każdym grzechu ciężkim, od razu szukają kapłana, aby się wyspowiadać i być w stanie łaski uświęcającej. Powiemy: piękne sumienie! Spowiadam wielu penitentów regularnie: co miesiąc, co dwa, którzy dużo widzą i rozumieją. Starają się żyć blisko Pana Boga, często też przyjmują Pana Jezusa w Komunii św. Powiemy: dobre sumienie, blisko są Królestwa Bożego, może coś jeszcze im brakuje, ale przecież Miłosierdzie Boże jest ogromne! I wreszcie spowiadający się raz w roku, a może we święta, którzy na pewno spełniają Przykazanie Kościelne o życiu sakramentalnym. Często są to te wielkie spowiedzi przed świętami, gdzie jest wielu penitentów, wielu kapłanów i szybka spowiedź! Czy oby na pewno z jakąś refleksją, z jakimś konkretnym postanowieniem, aby coś w swoim życiu zmienić, poprawić i bardziej zaufać? Powiemy: sumienie do nauki…

I wreszcie część trzecia – środkowa: pewnego dnia katechetka poprosiła jednego z uczniów, żeby podszedł do tablicy i wypisał kilka najbardziej powszechnych grzechów. Uczeń zaczął wypisywać po kolei: kłamstwo, gniew, kradzież, zazdrość, pożądliwość… Po zapisaniu każdego grzechu stojąca za uczniem katechetka natychmiast ścierała go gąbką. Właśnie tak szybko Bóg przebacza nam grzechy, gdy Go o to prosimy – wyjaśniła. A kiedy Bóg Nam przebacza, grzechów już nie ma. Zostają wymazane. Pozostaje tylko Jego miłość do nas. To właśnie usłyszała kobieta cudzołożna, kiedy została sama z Panem Jezusem - jak na spowiedzi, gdy wszyscy faryzeusze rzucili kamienie na ziemię, mając świadomość swoich własnych grzechów: I Ja cię nie potępiam! Ale idź i więcej nie grzesz! W sercu masz rozpamiętywać o Mojej Miłości, która rozprawia się z każdym grzechem! Niech grzech przestanie nad tobą panować, a ty zanurzony w Mojej miłości, jesteś ponad nim! Ilu z nas, ma taką wiarę, że Boża Miłość wymazuje całkowicie grzech z naszych sumień? Ilu z nas widzi po spowiedzi Drogowskaz: Idź i więcej nie grzesz! I jego się bezwzględnie trzyma!

Nasz obecny numer stał się takim poliptykiem o nawróceniu. Myślę, że pomoże każdemu czytającemu na drodze ku Bożemu Miłosierdziu, aby ciągle powstając, nie stracić z oczu głównego celu życia ziemskiego – zbawienia!

Na czas nieustannego nawracania się w objęciach Bożego Miłosierdzia – z serca błogosławię.
ks. Tomasz Sobolewski – proboszcz

Jego Serce 02 2019

data dodania: sobota, 16.03.2019

W numerze znajdują się następujące artykuły:

1.Starcie dwóch cywilizacji - wstępniak ks. proboszcza - str. 2

2.Od poczęcia czlowiek... - Michał Jarosz - str. 3

3.Odpowiedzialność mężczyzny i kobiety za poczęte dziecko - Rajmund Pigla - str. 4

4.Życie ludzkie nie jako błogosławieństwo, ale jako zagrożenie - Karolina Sokołowska - str. 5

5.Obrona życia - nasze Westerplatte - Danuta Ford - str. 6

6.Znowu o aborcji. I nie tylko - Wojciech Budzisz - str. 7

7.Ballada o życiu - Daniel Galas - str. 7

8.Polityka pro life Kościoła Katolickiego - ks. Sebastian Każmierczak - str. 8

9.Język i metody ruchów proaborcyjnych - Krzysztof Łopusiewicz - str. 9

10.Walka o życie nienarodzonych w sieci - Sylwia Liberkowska - Lange - str. 10

11.Iskierka życia - Renata Lisek - str. 10

12. Plakat: Drzwi otwarte Szkoły Podstawowej Arka - str. 11

13. Słowo o wychowaniu dzieci - Danuta Ford - str. 12

14.Codziennie uczę się i wzrastam - Katarzyna Świderska - str. 12 / 13

15.Zagubiona część wywiadu z ks. Sebastianem - str. 13

16.Światowy Dzień Chorego w parafii - 11.02.2019 - Strona Internetowa parafii - str. 14

17.I rekolekcje w roku 2019 - ZSZiL im. K. Hołogi - ks. Sebastian Kaźmierczak / Kornelia i Kacper - str. 15

18.Zżycia parafii pw. św. Andrzeja Boboli w Sątopach - Sprawozdanie z kolędy 2019 / Wieczór chwały - str. 16

19.Spotkanie rejonowe Akcji Katolickiej - 27.02.2019 - Jolanta Horowska - str. 17

20.Wielki Post 2019 w parafii NSPJ w Nowym Tomyślu - str. 18

21. Kronika Parafialna - str. 19

22.Plakat Rekolekcji dla małżeństw - 22 / 24 marca 2019 - str. 20

Starcie dwóch cywilizacji...
Kochani Parafianie!

Czy wiecie, że w latach dwudziestych i trzydziestych, przed pojawieniem się faszyzmu w Niemczech, w samym tylko Berlinie było sto tysięcy prostytutek, mnóstwo klubów dla gejów i lesbijek, transwestytów? Poza tym szerzyła się ezoteryka, magia, sekty, spirytyzm. Była to istna Sodoma XX wieku, miasto grzechu i perwersji. To widoczne rozpasanie moralne, sprowadziło następnie falę przemocy, rasizmu, faszyzmu, a w dalszej kolejności rozpętanie II wojny światowej. Potężna przemoc i terror, które spowodowały, że w światowej wojnie zginęło ok. 60 mln ludzi, nie licząc ogromnej liczby kalek, sierot i wygnańców…

A teraz sytuacja 100 lat później, również Niemcy: jakiś Afgańczyk wszedł do pociągu i siekierą uderzał w pasażerów. Inny, jego rówieśnik z Bliskiego Wschodu, zgwałcił na basenie małego chłopca, bo zbyt długo – jak tłumaczył, nie był aktywny seksualnie. Znów te same dwie siły współgrające ze sobą, wzajemnie się napędzające: przemoc i seksualność.

A żebyśmy nie myśleli, że to nas nie dotyczy, to najnowszy przykład z naszej Ojczyzny, który potwierdza tylko, w jakim kierunku idzie Europa. Nowo wybrany prezydent Warszawy Rafał Trzaskowski, jednym z pierwszych aktów swojej władzy uczynił podpisanie deklaracji Warszawska Polityka Miejska na rzecz społeczności LGBT+, czyli tzw. Karty LGBT. To jest dokument, który środowiskom mniejszości seksualnych przyznaje szereg różnorodnych przywilejów. To, co musi budzić największy niepokój rodziców, to zobowiązanie miasta do wprowadzenia w każdej szkole zajęć z edukacji seksualnej zgodnej ze Standardami edukacji w Europie. Opisują one szczegółowo zakres wiedzy, umiejętności i postaw w jakie powinny zostać wyposażone dzieci na poszczególnych etapach rozwoju przez specjalistów zajmujących się ich edukacją i zdrowiem. Dla przykładu, w grupie wiekowej 0-4 lata autorzy standardów zalecają przekazanie dziecku informacji na temat: Radość́ i przyjemność́ z dotykania własnego ciała, masturbacja w okresie wczesnego dzieciństwa. W grupie 6-9 lat oczekiwane jest dostarczenie wiedzy o różnych metodach antykoncepcji oraz pozytywnym wpływie seksualności na zdrowie i dobre samopoczucie, by już w grupie 9-12 lat można było oczekiwać od dzieci w kontekście seksualności świadomości praw, wyborów i możliwości, w tym postawy wolnego wyboru partnera. Idąc konsekwentnie dalej, autorzy w grupie 12-15 lat specjaliści od standardów oczekują od uczniów umiejętności negocjowania i komunikowania się̨ w celu uprawiania bezpiecznego i przyjemnego seksu. Być może są rodzice, którzy nie mają żadnych zastrzeżeń do tak rozumianej edukacji seksualnej i pragną jej dla swoich dzieci, ale tych, którzy chcieliby wyrazić jakikolwiek sprzeciw autorzy standardów ostrzegają wprost: W ostatnich dziesięcioleciach panuje w całej Europie tendencja do wprowadzania edukacji seksualnej jako przedmiotu obowiązkowego, bez prawnych możliwości czy wypisywania się̨ dzieci z tych zajęć w sytuacjach gdy rodzice mają zastrzeżenia dotyczące programu nauczania. Polska więc wydaje się, że dołącza do innych krajów Europy, w których urzędnik samorządowy, działający w interesie homoseksualnego lobby, może narzucać wszystkim rodzicom ideologiczny model wychowania dzieci.

I ostatnia rzecz pokazująca rozpasanie moralne naszych czasów: senat stanu Nowy Jork przyjął ustawę, która pozwala zabić dziecko nawet w 9 miesiącu ciąży. Gubernator stanu w przemówieniu po podpisaniu ustawy utożsamił prawo do decydowania o zabijaniu dziecka do 9 miesiąca ciąży z prawem kobiet do wolności. Groźną konsekwencją tej ustawy, jest redefinicja tego, kto jest człowiekiem. Z jej wytycznych wynika, że człowiekiem jest ten, kto się urodził. Natomiast odbiera prawo do bycia człowiekiem temu, kto się nie urodził. Warto wiedzieć, że w raporcie WHO (Światowej Organizacji Zdrowia), wydawanym każdego roku w styczniu, aborcja jest jednym z głównych tematów! Nie – nakarmienie głodnych dzieci w Afryce, nie – dostęp do czystej wody czy szczepionek, lecz dostępność aborcji urasta do rangi kluczowego problemu. Raport postuluje jeszcze szerszy dostęp do aborcji, który wg autorów spowoduje, że na świecie zapanuje stan doskonałej i wiecznej szczęśliwości.

I ta ostatnia sprawa zostaje podjęta w nowym numerze Jego Serca. Pochylamy się nad tematem, że każde życie ludzkie jest święte: od samego poczęcia aż do naturalnej śmierci. I żadne prawo ludzkie tego nie zmieni, ani żaden Sąd Najwyższy, ani Parlament Europejski. Ale musimy wiedzieć, że starcie cywilizacji życia z cywilizacją śmierci weszło być może w apogeum i jest rzeczywiście zapowiedzią końca tego świata…

Na czas zdobywania argumentów za prawem do życia – z serca błogosławię.

ks. Tomasz Sobolewski – proboszcz